Wiatr wypędził nas, dał do rejsu znak,
Więc do łodzi wraz, w żagle pompować czas.
Nie można na lądzie przecież gnić,
Nie wolno z losu tego kpić,
Wystarczy na morze, skoro świt,
Za wiatrem gnać w tej pieśni rytm...

Płyniemy, gdzie wichry rwą,
Gdzie maszty niebo tną,
A słońce przyciąga nas,
Bo kocha życia blask.

I nie ma na brzegu nocy, dnia,
A światła gasną tylko raz,
I nie ma na brzegu nocy, dnia,
Do śmierci czekaj sam...

Szlak odmierzył czas do portowych bram,
Tam zamienię strach w róży piąty wiatr.

Słów nie dam na wiatr, słów mych falom żal,
Więc zawieję sam, muszę wypędzić was.