W telewizji zapłaconej przez świąteczny hipermarket
Wymyślono, że odbędzie się na żywo (jeszcze) wywiad z karpiem.

Gdy włączono już kamery, komputery i tak dalej
Karp na wizji się ukazał, po czym nie powiedzial nic. Nic, no wcale.

A w dodatku wszystko w karpiu: ogon, płetwy, skrzela, głowa -
Cały karp niósł jakby propozycję, by go gdzieś tam pocałować.

Ależ dramat, ależ blamaż, ale przedświąteczna klęska -
Telewizji ulubianej oglądalność spadła tak poniżej pępka.

Krok po kroku, krok po kroczku, najpiękniejsze w całym roczku
Idą święta.

A nocą już w dzienniku w dziale 'O tym, co nas szarpie'
Powiedziano, że się odbył pierwszy w świecie (i udany) wywiad z karpiem.

A karp życzył ludziom zdrowia, szczęścia oraz innych rzeczy,
Znaczy - karp nie mówił tego, ale też i nie zaprzeczył.

Krok po kroku, krok po kroczku, najpiękniejsze w całym roczku
Idą święta, idą święta.

Bądź nam karpiu i ze sto lat w stawie, sprawie, czy na stole,
Boś już nie jedynie świąt, a nadzieiś nam symbolem.

W beznadziei słów paplanych tak codziennie w świętym szale
Już nadzieja tylko w tych co mówią mało, albo wcale.