Gdym się na świat narodziła C
Matuś moja rzekła mi: C F
"Córuś moja, córuś miła, F C
Te skrzypeczki daję ci. G C
"Córuś moja, córuś miła,F C
Te skrzypeczki daję ci. G C

Te skrzypeczki - rzecz nabyta,
Byle komu nie daj grać,
Do szesnastu latek życia
Nie pokazuj ich na świat."

Gdym szesnaście latek miała
To nieszczęście stało się:
Ja skrzypeczki swe wyjęłam,
By na świat pokazać je.

Smyczek cienki miał, niedługi
I pociągał raz po raz.
Struna pękła - ja zemdlałam,
Bo to było pierwszy raz.

Kiedy miałam lat dwadzieścia
to dawałam raz po raz,
już tak wtedy nie bolało,
jak bolało pierwszy raz.

A gdy miałam lat czterdzieści
maź mój starym bykiem był,
ja mu skrzypki rozkładałam
a on do nich nie miał sil.

A kolega mego męża
dobry talent w sobie miał,
gdy nie było w domu męża
to on na nich pięknie grał.

Gdy sześćdziesiąt lat skończyłam,
Nikt na skrzypcach nie chciał grać.
Struny były poszarpane
I nie chciały głosu dać.

Struny były poszarpane
I nie chciały głosu dać.