Przede mną znowu drzwi zamknięte
Drzwi dubeltowe, o
Chociaż prosiłem wszystkich świętych
One nic, ani drgną
Chociaż prosiłem wszystkich świętych
One nic, ani drgną

Przychodzą ludzie, dłoń ściskają
A pan, co wpuszcza, śmieje się
Przed nimi drzwi się otwierają
By tuż przede mną zamknąć je
Przed nimi drzwi się otwierają
By tuż przede mną zamknąć je

Nie wiem, jak radzą sobie oni
Gdy pięknych oczu brak
Widziałem pieniądz w białej dłoni
I elegancki frak
Widziałem pieniądz w białej dłoni
I elegancki frak

Przede mną znowu drzwi zamknięte
Drzwi dubeltowe, o
Chociaż prosiłem wszystkich świętych
One nic, ani drgną
Chociaż prosiłem wszystkich świętych
One nic, ani drgną