Gdzie są okna, gdzie są drzwi
do świata, który gdzieś tu był,
Zanim przeniosło nas wstecz?
Powroty więc zdarzają się ,
lecz czy ktoś czeka? Któż to wie.
Więzienie cuchnie jak śmierć,
A w moim mieście nie ma już
Tych dziewczyn, które były tu.
I nie ma niedrogich serc.
To wszystko jakoś stało się.
Pustynia wokół, pusty śmiech,
Czas ruszać, szykujmy się.
My jesteśmy, bracie, nienormalni,
W swoim mieście, nawet tu.
(będzie tak dalej)
Nie kochają nas, więc uciekajmy -
anie ma miejsca dla nas już.
(będzie tak)

W kieszeni bilet, kilka stów.
Pakować się, pomachać mu,
Nie przyjdzie na peron nikt.
Zatrzaśnie od pociągu drzwi,
Na zawsze znikniesz także ty.
Tam w świecie znajdziemy się.

( Refren ) ( x... )