Dwadzieścia cztery smutki Em D
To zwykła nasza doba.
I dzień jest nie za krótki,
I noc się nam podoba.

Deszcz pada nieustanny
I nudny, i nużący,
Za oknem chodzą panny
Smucące się niechcący
(niechcący...)
Am D G
Za oknem wieczór spływa
Po dachach i po rynnach,
I ciemność odpoczywa
Bezpieczna i bezczynna.

Dwadzieścia cztery smutki
To zwykła nasza doba.
I dzień jest nie za krótki,
I noc się nam podoba.

Usiądę sam za stołem,
Zamyślę się wieczyście
O życiu niewesołym,
Przez które ze mną szliście.

O naszym domu niskim
I o wysokim niebie,
O wszystkich i o wszystkim-
I za was, i za siebie.