Podzielimy się i czas wymaże nas
W księdze chwil nie zostanie nic
Szafa wspomnień bez przesady pęka w szwach
Starczy ich by wykarmić sny
Moje twoje dzielę dni na sterty dwie
W kostkę składam te, które wezmę ci
Pedantycznie może zbyt pakuję się
Bo ukrywam łzy, nie mówię nic

Tylko do seca jak walizki
Pakuję siebie, wspomnienia
Do serca jak walizki
Pakuję żal

Podzielimy się i świat znów porwie nas
Umarł król, niech żyje ból
Co straciłam wiem, cenę dobrze znam
I nie ma słów na dnie drżących ust
Otulimy siebie głód w stukot kół
Rozpłyniemy się jak torów bieg
Pedantycznie może zbyt składam dni
Bo ukrywam łzy, nie mówię nic

Tylko do seca jak walizki
Pakuję siebie, wspomnienia
Do serca jak walizki
Pakuję żal